aslinda ne oldu?

UZAKLARDAKI COCUKLAR 1

Bizler, yani yetiskinler, ekmek kavgasindan(ekmek kavgasi lafini da sevmiyorum, ekmek icin kavga etmem ben, acliktan olurum daha iyi, lakin lafin gelisi kullanmak mecburiyetindeyim) dunyanin dort bir yanina dagilirken bazen alti tekerlekli bavullarimizin yaninda onlari da surukleriz.Kendi uyum sorunumuzdan, islerimizden cogu zaman yogunluktan unutuveririz o “minicik” masumlari:

Cocuklar!Yanimizda goturmek zorunda kaldigimiz cocuklarimiz!

Asagida okuyacaginiz yazi Cin é geldiginde uc yasini doldurmus olan minik oglum U. nun hikayesidir.Buyuk sehirde yasayip veya benzer sekilde yurt disinda calisip cocuk sahibi olanlar daha iyi anlar neler cektigimizi, neler hissettigimizi..Keza, kendimizi o minik yuregin yerine koyup, onun neler hissettigini veya neler dusundugunu de anlamak cok da zor olmasa gerek.Cunki bilindigi gibi, cocuklarin iri gozlerine baktiginizda onlarin ruhlarini gormek mumkundur(kart insanlarda, bu mumkun degildir)

1.

Ona her eve donusumde turlu turlu oyuncak getiriyordum, oyleki ben geldigimde o ilk bana degil bavuluma atiliyor, minik kollariyla kucucuk bedenine aldirmadan bavulu iceriye surukleyip kapi arkasinda yagmaliyordu.Ona gore ben “OYUNCAK ULKESINDEN” geliyordum ve gelirken ona da ancak bavulumun alabildigi kadar oyuncak getirebiliyordum.Simdi o uzak ulkede ne cok oyuncaklar vardir  diye dusunuyordu.Cunki;”birlikte sen, ben, anne Cin é gidelim mi” dedigimde onun ilk sorusu “orda cok oyuncak var, degil mi?” olmustu.(Bu arada gidecegimiz ulkenin adini da Cin diye soyleyemiyordu, onceleri ICINDE diyordu, sonra CINCIN diye soyledi en son bir yillik  alisma suresinden sonra yasadigimiz ulkenin adini CIN olarak telafuz edebildi).

O heyecanla ucaga bindi, gece karanliginda kalkan ucakta girer girmez annesini kucaginda uyuya kaldigindan sabah gozlerini actiginda CIN deydi …Pasaport kontrolu, valizleri aldik derken havalani cikis kapisinda ellerinde isim tabelalri olan insan kalabaligi, musteri kovalayan korsan taksiciler, hotel gorevlileri, yabancilari izleyen merakli gozler, havaalani guvenlik gorevlileri vs buyuk bir kalabalikla karsilastik:

Iste, Oyuncaklar Ulkesi!!!….

Ama??

Bu adamlar niye boyle? Gozleri degisik?

Sinirli gibi bakiyorlar?

Ne diyorlar?

Oyuncaklar nerede?

Bu koku da ne boyle? Her yer kokuyor?

Babamin annemin elini birakmamaliyim!!!!

*****

Sonrasi?Devami yarin!